AI — օգնական, գործակալներ, ֆոնային առաջադրանքներ, մոդելներ և MCP

Պարզ բառերով. կողային ընտրացանկի խումբը կոչվում է AI Studio։ Ընդհանուր տեսքը նրա գլխավոր էջն է՝ սխեմա, թե ինչից է կազմված գործակալը, ինչպես են նրանից օգտվում, և ինչ չունի այս տիրույթը, գումարած առավելագույնը երեք հաջորդ քայլ։ Չաթ-ը այնտեղ է, որտեղ դու խոսում ես (սովորական) գործակալի հետ։ Գործակալներ-ը տիրույթի AI-կատարողների ցանկն է. յուրաքանչյուրը կա՛մ սովորական է (չաթ), կա՛մ ժամանակացույցով (ֆոն), և երբեք երկուսն էլ միասին — տես Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով — և յուրաքանչյուրն ունի իր էջը՝ բոլոր կարգավորումներով։ Գործարկումներ-ը այն է, ինչ կատարվել է առանց քեզ։ AI կարգավորումներ-ը պահում է տիրույթի բոլոր գործակալների համար ընդհանուր բանը՝ մոդելների մատակարարները, որոնց համար կապակցված է սեփական բանալի (Մոդելներ), արտաքին գործիքները, որ կարելի է տալ գործակալներին (Կապակցումներ), և այն, ինչ այդ ամենն արժեցել է (Ծախս)։

Վերանվանվել և վերախմբավորվել է երկու անգամ. «Մոդելները» և «Կապակցումները» տեղափոխվել են AI կարգավորումներ 09.09.2026-ին (/org/:slug/models-ը և /org/:slug/mcp-ը շարունակում են աշխատել՝ դրանք վերահղում են); Ընդհանուր տեսքը ավելացել է, իսկ «Առաջադրանքները» դարձել են Գործարկումներ 16.09.2026-ին, այն բանից հետո, երբ բաժնի առաջին անկեղծ շրջայցը ցույց տվեց հինգ ընտրացանկի կետ, անվանված ներքին աղյուսակների անունով, որոնք ոչինչ չէին ասում այն մասին, թե ինչն ինչի հետ է կապված։

Այստեղ ամեն ինչ սահմանափակված է մեկ աշխատանքային տիրույթով։ Գործակալը, չաթը, MCP կապակցումը և մատակարարի բանալին պատկանում են այն տիրույթին, որտեղ ստեղծվել են, և ուրիշից տեսանելի չեն։ Բացառությունը գործակալների ցանկում Հարթակային նշանով նշվածներն են՝ ներկառուցված գործակալներ, որոնք հարթակը տալիս է բոլոր տիրույթներին։

AI-ն աշխատում է առանձին հավելվածում (apps/intelligence), ոչ թե core-api-ում։ Այն ինքը երբեք չի որոշում, թե ինչ կարող ես տեսնել. հարցնում է core-api-ին՝ «ի՞նչ է թույլատրված այս մարդուն այս տիրույթում», և կիրառում է պատասխանը։ Հենց դրա համար ներքևի իրավունքները նման են սովորական տիրույթային իրավունքների, թեև core-api-ի ոչ մի ռութ դրանք չի ստուգում — տես Իրավունքների մոդելը։

Ինչպես անել...

Խմբավորված է նույն կերպ, ինչ տեխնիկական բաժինները ստորև — յուրաքանչյուր էջի օգնության պատկերակը տանում է հենց իր խումբը, ոչ թե այս ամբողջ ցանկը։

Ընդհանուր տեսք

Հասկանալ, ինչպես է դա կառուցված — AI Studio → Ընդհանուր։ Բաժնի գլխավոր էջը սխեմա է, ոչ թե ցուցակ. մոդելից և միացված գործիքներից ստացվում է գործակալ, չաթը, մեկանգամյա առաջադրանքը և ժամանակացույցը՝ նրան օգտագործելու երեք եղանակ, արդյունքում՝ գործարկումներ։ Յուրաքանչյուր բլոկում գրված է, ինչ կա այս տիրույթում հիմա, իսկ սեղմելը բացում է այն էջը, որտեղ դա փոխվում է։

Տեսնել, ինչը բացակայում է — կետագծով բլոկը անցք է. գործիքներ միացված չեն, սեփական գործակալներ չկան, ժամանակացույցով ոչինչ չի աշխատում։ Սովորաբար հենց դա է պատասխանը «ինչու է օգնականը պատասխանում ընդհանուր բառերով» հարցին — նա ոչնչի չի կարող հասնել, բացի հենց հարթակից։

Հասկանալ, ինչ անել հետո — սխեմայի տակ «Ինչ կարելի է անել հիմա» բլոկը նույն վիճակը վերածում է առավելագույնը երեք գործողության՝ ամենահրատապն առաջինը. սկզբում ձախողված գործարկումը, հետո բացակայող մասը, հետո պարզապես հարցնել օգնականին։ Այն քայլը, որի համար իրավունք չունես, ընդհանրապես ցույց չի տրվում։

Օգնական

Հարցնել որևէ բան — կողային մենյուում Օգնական → գրիր ներքևի դաշտում → Enter։ Պատասխանը տպվում է գրվելու ընթացքում. սլաքի կոճակն այդ ժամանակ դառնում է կանգնեցնելու կոճակ, և դրա սեղմումը պահում է այն, ինչ արդեն հասցրել է գալ։

Հարցնել, թե ինչպես է աշխատում հարթակն ինքը — պարզապես հարցրու քո բառերով («ինչ է imperonation-ը», «ինչու չեմ տեսնում գործընկերոջ վճարումը»)։ Օգնականը սկզբում փնտրում է պատասխանը վիքիում և տալիս հղում օգտագործած էջին, ոչ թե գուշակում մոդելի ընդհանուր պատկերացումներից սոֆթվերի մասին։ Հարցը, որը փաստաթղթերում իրոք չկա, ստանում է պատասխան, որն այդպես էլ ասում է։

Կցել լուսանկար — հաղորդագրության դաշտի ամրակը։ Միայն նկարներ և միայն չաթում — ֆոնային առաջադրանքն ընդունում է տեքստային հրահանգ։ Արդյոք նկարը իրականում կհաշվարկվի, կախված է այն մոդելից, որի վրա աշխատում է ընթացիկ գործակալը։

Փոխել զրուցակցին — չաթի վերևի աջ անկյունում գործակալների ցանկը։ Այն փոխվում է զրույցի կեսին. արդեն եղած նամակագրությունը պահպանվում է, պարզապես հաջորդ պատասխանը գալիս է այլ գործակալից։ Առաջարկվում են միայն սովորական գործակալներ — ժամանակացույցով գործակալն այստեղ երբեք չի հայտնվի (տես Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով)։ Ոչինչ չի կորչում և ոչինչ կրկին չի ուղարկվում։

Սկսել նոր չաթ կամ վերադառնալ հների — ձախ կողմի չաթերի ցանկը։ Հեռախոսին դա դուրս սահող վահանակ է. այն բացվում է չաթի վերևի ձախ պատկերակով։ Յուրաքանչյուր չաթ ունի իր պատմությունը, +-ը ստեղծում է դատարկը։

Վերանվանել կամ ջնջել չաթը — չաթի տողը այդ նույն ցանկում։

Մաքրել զրույցը — վերևի աջ անկյան աղբարկղի պատկերակը։ Այն մաքրում է էկրանին եղածը ընթացիկ չաթի համար. չաթն ինքը ջնջելը վերևի ցանկի տողի գործողությունն է։

Ստեղծել գործակալ — Գործակալներ → + (հեռախոսին՝ ⋮ մենյու → Ստեղծել գործակալ)։ Ձևի առաջին հարցը գործակալի տեսակն է — տես Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով ստորև, ավելի ուշ չի փոխվում։ Տես դաշտերի ուղեցույցը։

Սկսել պատրաստի գործակալից — Գործակալներ → Պատրաստի գործակալներ ներդիրը՝ Ձեր գործակալները-ի կողքին։ Երեքը, որոնք աշխատում են թիմի տախտակի հետ՝ գիշերային ամփոփում ըստ նախագծերի, երեկվանից ստեղծված առաջադրանքների տեսակավորում և հսկիչ այն առաջադրանքների համար, որոնց մեկ շաբաթ ոչ ոք չի դիպչել։ Ներդիր, ոչ թե + մենյուի կետ (16.09.2026). «գումարածի» տակ ոչ ոք չէր հասկանում, թե ինչ է առաջարկվում, իսկ այնպիսին, որը ոչ ոք չի բացում, կարծես գոյություն չունի։ Օգտագործել սա-ն լրացնում է սովորական ստեղծման ձևը՝ հրահանգներով, տեսակով և ժամանակացույցով հանդերձ, և ոչինչ չի ստեղծում, մինչև չսեղմես Ստեղծել գործակալ — նախ կարդում ես, թե ինչ է ասված գործակալին, հետո նոր նա հայտնվում է։

Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով — ընտրություն մեկ անգամ և ընդմիշտ

Յուրաքանչյուր գործակալ երկու տեսակից մեկն է, ընտրվում է ստեղծման ձևում և ամրագրվում ընդմիշտ (24.09.2026)․

• Սովորական գործակալ — պատասխանում է չաթում։ Երբեք չի կարող ժամանակացույցի վրա դրվել և երբեք չի հայտնվի Գործարկումներ էջում՝ ոչ մեկանգամյա, ոչ պարբերաբար։
• Ժամանակացույցով գործակալ — հակառակ բաժանումն է, ոչ թե վերնաբազմություն. նա աշխատում է ինքն իրեն, ձեռքով, ըստ ժամանակացույցի, կամ երկուսով, և երբեք չի առաջարկվում չաթում — «Խոսել» կոճակ չկա ոչ մի տեղ, ոչ քարտի վրա, ոչ իր էջում։ Ստեղծման պահին task prompt-ը դառնում է պարտադիր (սա միակ հրահանգն է, որ նա կստանա, երբ ոչ ոք չի նայում), իսկ առաջին ժամանակացույցը ստեղծվում է նույն քայլով — ժամանակացույցով գործակալին կարելի է դադարեցնել, բայց չի կարելի թողնել առանց մեկ ժամանակացույցի էլ. այդ դեպքում ոչինչ չէր մնա, ինչը նրան այս տեսակ է դարձնում։

Երրորդ տարբերակ չկա, և մի տեսակը մյուսի վերածել հնարավոր չէ. եթե սովորական գործակալին հանկարծ պետք է գա առանց հսկողության աշխատել, նրան պետք է ստեղծել նորից — արդեն ժամանակացույցով։

Բացել գործակալին — սեղմիր քարտի վրա։ Մեկ գործակալի մասին ամեն ինչ ապրում է իր սեփական էջում՝ Ընդհանուր (ինչպես է կարգավորված, միայն կարդալու) և Կարգավորում (բոլոր կարգավորումները) — գումարած, միայն ժամանակացույցով գործակալի դեպքում, երրորդ ներդիր՝ Գործարկումներ (ինչ է արել)։ Ներդիրը մտնում է հասցեի մեջ — հղումով էջն անմիջապես բացվում է դրա վրա։

Փոխել ցանկացած կարգավորում — գործակալի էջ → Կարգավորում։ Հինգ բլոկ, յուրաքանչյուրը պահպանվում է առանձին. Անվանում և նկարագրություն, Վարքագիծ, Մոդել, Գործիքներ, Հղումային նկարներ — և վեցերորդը, Ավտոմատացում (հենց ժամանակացույցը և այն, ինչ վերադարձնում է գործարկումը), միայն ժամանակացույցով գործակալի դեպքում. սովորական գործակալի մոտ այնտեղ պարզապես կարգավորելու բան չկա։ Լայն էկրանին ձախ ցանկը ցատկում է դրանց միջև։

Տալ գործակալին նկար — ստեղծման ձևը կամ Կարգավորում → անվանման բլոկը → Վերբեռնել նկար։ Ըստ ցանկության. առանց նկարի գործակալը կրում է իրենից բխեցված գույն ու նշան, այնպես որ գործակալների ցանկը ոչ մի դեպքում նույնական ռոբոտների շարք չի երևում։

Վերանվանել գործակալին կամ փոխել նկարագրությունը — Կարգավորում → Անվանում և նկարագրություն։ Այս տողերից ոչ մեկը մոդելին չի ուղարկվում — դրանք մարդկանց են պետք գործակալը գտնելու համար։

Փոխել այն, ինչ ասված է գործակալին — Կարգավորում → Վարքագիծ։ Հրահանգներ-ը այն է, ինչ մոդելը կարդում է ամեն պատասխանից առաջ՝ և՛ չաթում, և՛ ֆոնային գործարկման ժամանակ։ Task prompt-ը կանխադրված հրահանգն է առանց սեփականի սկսված գործարկման համար. չաթում չի օգտագործվում, իսկ եթե դատարկ թողնես, ամեն ֆոնային գործարկում պետք է իր հրահանգը բերի։

Փոխել մոդելը — Կարգավորում → Մոդել։ Կարելի է ընտրել ցանկացած մոդել, նույնիսկ այն, որի համար տիրույթը դեռ բանալի չի կապակցրել — սա օրինական նախապատրաստում է ապագայի համար, ոչ թե սխալ. ընտրացանկը պարզապես կնշի — բանալի է պետք։ Ընտրացանկի տակ հենց մոդելի հատկություններն են՝ մատակարար, կարո՞ղ է կարդալ նկարներ, գինը միլիոն թոքենի դիմաց։ Դրանք նույնն են բոլոր աշխատանքային տարածքներում և սահմանվում են հարթակի կատալոգում, ոչ թե այստեղ. մատակարարների բանալիները ապրում են AI կարգավորումներ-ում և երբեք գործակալի վրա։

Նուրբ կարգավորել, թե ինչպես է պատասխանում մոդելը — Կարգավորում → Մոդել → Գեներացիայի պարամետրեր, ընտրացանկից ներքև։ Temperature, Top P և Պատասխանի առավելագույն token-ներ — ցույց են տրվում միայն ընթացիկ մոդելի ընդունածները. անցիր մոդելի, որը որևէ մեկը մերժում է, և այդ դաշտը պարզապես անհետանում է՝ պահված արժեքով հանդերձ, փոխարենը մատակարարին ուղարկվելու։ Դատարկ դաշտը նշանակում է՝ օգտագործվում է մոդելի սեփական դեֆոլտը։

Գործիքի հասանելիություն տալ գործակալին — Կարգավորում → Գործիքներ → նշիր կապակցումները, որոնցից կարող է օգտվել → Պահպանել։ Սա միտումնավոր արվում է յուրաքանչյուր գործակալի համար առանձին. MCP սերվերը տիրույթին կապակցելը այն չի բաժանում բոլոր գործակալներին (տես MCP կապակցումներ)։ Ներքևի բլոկը թվարկում է այն, ինչ ամեն գործակալ կարող է առանց կարգավորման։

Ամրակցել հղումային նկարներ — Կարգավորում → Հղումային նկարներ → Ավելացնել հղումային նկար։ Նկարներ, որոնց հետ գործակալը համեմատում է ամեն նոր կցվածը՝ դարակի դասավորությունը, ապրանքի ճիշտ փաթեթավորումը։ Պահպանվում են ավելացնելու պահին։ Եթե ընտրված մոդելը չի կարող նկարներ կարդալ, բլոկը հենց այդպես էլ ասում է — ամրակցվածը նրան պարզապես չի հասնի։

Ընտրել, թե ինչ է վերադարձնում ֆոնային գործարկումը — ժամանակացույցով գործակալի Կարգավորում → Ավտոմատացում → Կառուցվածքային արդյունք։ Թողնելով Ազատ տեքստ՝ գործարկման արդյունքը կլինի այն, ինչ գործակալը գրել է. ընտրելով ձև՝ գործարկումը վերադարձնում է լրացված դաշտեր, և հենց դա է տարբերությունը այն արդյունքի, որը կարող է կարդալ մեկ այլ համակարգ, և այն արդյունքի միջև, որը ստիպված է կարդալ մարդը։

Ավելացնել ևս մեկ ժամանակացույց կամ փոխել գոյություն ունեցողը — ժամանակացույցով գործակալի Կարգավորում → Ավտոմատացում → Ավելացնել ժամանակ, կամ արդեն ավելացվածի ⋮-ը։ Տողի փոխարկիչը մեկ ժամանակացույցը դնում է դադարի՝ առանց ջնջելու — բայց այս տեսակի գործակալի վերջին ժամանակացույցը ջնջել հնարավոր չէ, միայն դադարեցնել. այս տեսակի գործակալը չի կարող մնալ առանց մեկ ժամանակացույցի էլ։

Ջնջել գործակալին — գործակալի էջ → ⋮ → Ջնջել, կամ ցանկում քարտի ⋮ մենյուն։

Խոսել գործակալի հետ — քարտի ⋮ → Խոսել, կամ Խոսել այս գործակալի հետ նրա էջում — միայն սովորական գործակալի դեպքում։ Ժամանակացույցով գործակալի մոտ այդպիսի կոճակ ոչ մի տեղ չկա. նա ստեղծված չէ ողջ խոսակցության մեջ պատասխանելու համար — ըստ տեսակի, ոչ թե թերության։

Ինչ է թույլատրում հարթակային գործակալը

Հարթակային նշանով քարտը այն գործակալն է, որը հարթակը տալիս է բոլոր տիրույթներին. մեկ ընդհանուր գործակալ, ոչ թե պատճեն յուրաքանչյուր կազմակերպության համար։ Նա սովորական տեսակի է — ընդհանուր գործակալը չի կարող ունենալ ժամանակացույց (տես Ինչ չի կարելի փոխել և ինչու) — ուստի նրա էջը միայն Ընդհանուր ունի. ոչ «Կարգավորում» ներդիր, ոչ «Գործարկումներ»։ Այստեղից ոչինչ չի կարելի փոխել, ոչ էլ ջնջել. API-ն մերժում է այդ գրառումները հարթակային գործակալի համար, քանի որ մեկ տիրույթի խմբագրումը կընկներ բոլորի վրա։ Խոսել նրա հետ կարելի է ինչպես ցանկացած սովորական գործակալի հետ։

Բայց նա անտեր չէ։ Նրա անվանումը, հրահանգները և մոդելը կարգավորում է հարթակի ադմինիստրատորը «Հարթակի կառավարում» → AI օգնականներ բաժնում (ինչպես), իսկ ով ունի platform:ai_assistants:read իրավունքը, հղումը ստանում է հենց այս էջից՝ Կարգավորել, եթե փոխելու իրավունք ունի, և Բացել նրա կարգավորումները, եթե միայն նայել կարող է։ Ամեն այդպիսի փոփոխություն գրվում է հարթակի աուդիտի մատյան, որովհետև ընկնում է միանգամից բոլոր տարածքների վրա։

Ինչ կարգավորումներ կան

Այն ամենը, ինչ գործակալն ունի, և ոչինչ, ինչ չունի։

Կարգավորում	Որտեղ	Ինչ է անում
Տեսակ	Միայն ստեղծման ձևում	Սովորական կամ ժամանակացույցով — տես Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով։ Ընդմիշտ։
Անվանում, Նկարագրություն	Կարգավորում → Անվանում և նկարագրություն	Ինչպես են մարդիկ ճանաչում գործակալին։ Մոդելին չի ուղարկվում։
Հրահանգներ	Կարգավորում → Վարքագիծ	Այն, ինչ մոդելը կարդում է ամեն պատասխանից առաջ։ Պարտադիր է։
Task prompt	Կարգավորում → Վարքագիծ	Հրահանգը ֆոնային գործարկման համար։ Պարտադիր է ժամանակացույցով գործակալի մոտ, չաթում չի օգտագործվում։
Մոդել	Կարգավորում → Մոդել	Որ մոդելն է պատասխանում։ Հարթակի կատալոգից կամ սեփական, տիրույթի։
Գեներացիայի պարամետրեր	Կարգավորում → Մոդել	Temperature, Top P, պատասխանի առավելագույն token-ներ։ Ցուցադրվում են միայն ընթացիկ մոդելի ընդունածները։ Դատարկ — մոդելի դեֆոլտով։
MCP կապակցումներ	Կարգավորում → Գործիքներ	Տիրույթի որ կապակցումներից կարող է օգտվել այս գործակալը։ Կանխադրված՝ ոչ մեկից։
Հղումային նկարներ	Կարգավորում → Հղումային նկարներ	Նկարներ, որոնց հետ համեմատվում է ամեն նոր պատկեր։ Պետք է մոդել, որը կարդում է նկարներ։
Կառուցվածքային արդյունք	Կարգավորում → Ավտոմատացում	Ինչ ձևով է ֆոնային գործարկումը վերադարձնում արդյունքը։ Միայն ժամանակացույցով գործակալի մոտ։
Ժամանակացույցեր	Կարգավորում → Ավտոմատացում	Երբ է ինքնուրույն գործարկվում — առնվազն մեկը, միշտ։ Միայն ժամանակացույցով գործակալի մոտ։

Սովորական գործակալ ստեղծելիս հարցվում են Տեսակ, Անվանում, Նկարագրություն, Հրահանգներ և Մոդել — հինգ բան, առանց որի գոյություն չունի։ Ժամանակացույցով գործակալ ստեղծելիս՝ նույնը, գումարած task prompt-ը և նրա առաջին ժամանակացույցը, հենց նույն ձևում. երկուսն էլ ստեղծվում են գործակալի հետ միասին, մեկ քայլով, որպեսզի նա երբեք չմնա առանց դրանցից որևէ մեկի։

Գործակալի առաջադրանքներ

Աշխատեցնել գործակալին ֆոնային ռեժիմում — կողային մենյուում Գործարկումներ → Գործարկումներ ներդիր → + → ընտրիր ժամանակացույցով գործակալ, ցանկության դեպքում գրիր հրահանգ → Գործարկել առաջադրանքը։ Այն շարունակում է աշխատել էջը փակելուց հետո, իսկ աղյուսակն ինքն է հետևում նրան — Թարմացնել-ը կա, եթե ուզում ես, ոչ թե որովհետև առանց դրա չի ստացվի։ Տես դաշտերի ուղեցույցը։

Իմանալ ավարտի մասին՝ առանց էջին հետևելու — երբ քո գործարկումն ավարտվում է, գալիս է ծանուցում՝ և՛ հաջողության, և՛ ձախողման դեպքում։ Ոչինչ միացնել պետք չէ. եթե չես ուզում դրանք ստանալ, խումբը կոչվում է Գործակալների գործարկումներ՝ Հաշիվ → Ծանուցումներ բաժնում։

Տեսնել, թե գործակալն ինչ է արել — սեղմիր գործարկման տողին, այն կբացվի՝ տրված հրահանգը, քայլերը (յուրաքանչյուրի մոտ թիք, պտտվող նշան կամ խաչ) և արդյունքը։

Տեսնել գործարկման արժեքը — նույն բացված տողում, ներքևում։ Երևում է միայն org:billing:read իրավունքով. եթե գործարկումն ավարտվել է մինչև ծախսի գրանցվելը, այդպես էլ կասվի, ոչ թե զրո։

Կրկնել գործարկումն ինքնաշխատ — Ժամանակացույցեր ներդիր → +։ Կա՛մ ամեն N րոպեն մեկ, կա՛մ cron արտահայտություն, գումարած ժամային գոտին, որով այն կարդացվի։ Ներդիրն ինքը կա միայն նրանց մոտ, ովքեր կարող են կառավարել գործակալներ — տես դաշտերի ուղեցույցը։

Եթե ժամանակացույցի վրա գրված է «Չի աշխատի» — նրա գործակալի մոդելը կապակցված բանալի չունի կամ անջատված է։ Սա ստեղծելուց մերժում չէ. ժամանակացույցով գործակալն այդպիսի մոդելի վրա այնուամենայնիվ ստեղծվում է — արդեն անջատված առաջին ժամանակացույցով, և ստեղծման պահին տոստը ազնվորեն ասում է դա, այնպես որ գործակալը գոյություն ունի և պատրաստ է միանալ, հենց բանալին կապակցվի։ Ինչը խափանված ժամանակացույցը իրոք չի կարող՝ դա միանալն է, իսկ ձեռքով գործարկումն էլ չի սկսվում. էկրանն անմիջապես ասում է, թե ինչ է պակասում։ Արդեն խրված ժամանակացույցը իր քարտի վրա ցույց է տալիս պատճառը և այն տեղը, որտեղ դա ուղղվում է․ Միացնել բանալի բացում է AI կարգավորումները, Փոխել մոդելը՝ գործակալին։ Անջատել ժամանակացույցը կամ փոխել նրա ժամանակը միշտ կարելի է։ OpenRouter-ի մոդելներին սեփական բանալի պետք չէ․ եթե տեղադրումն այն չունի, ադմինիստրատորը սահմանում է այն Հարթակի կառավարում → AI մոդելներ բաժնում։

Դադարեցնել կամ հեռացնել ժամանակացույցը — ժամանակացույցի քարտի անջատիչը այն տեղափոխում է Միացված է-ի և Անջատված է-ի միջև՝ առանց որևէ բան բացելու. ⋮ → Ջնջել այն հեռացնում է վերջնականապես։ Երկու դեպքում էլ արդեն կատարված գործարկումները մնում են Գործարկումներ ներդիրում։

Գործարկել առաջադրանք — դաշտերի ուղեցույց

• Գործակալ — ցանկում միայն ժամանակացույցով գործակալներն են (տես Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով)։ Եթե ցանկը դատարկ է, հենց դրանից պետք է սկսել — ստեղծել այդպիսի գործակալ, կամ գոյություն ունեցող աշխատանքը դարձնել այդպիսի, Գործակալներ էջում։
• Հրահանգ (ընտրովի) — թողիր դատարկ, և կօգտագործվի գործակալի սեփական task prompt-ը, որը ժամանակացույցով գործակալի մոտ միշտ կա։

Ստեղծել/խմբագրել ժամանակացույց — դաշտերի ուղեցույց

• Գործակալ — ժամանակացույցով գործակալն արդեն ունի իր առաջին ժամանակացույցը ստեղծման պահից. այս պատուհանը երկրորդն ավելացնելու կամ արդեն եղածը խմբագրելու համար է։
• Կրկնություն — Ամեն N րոպեն մեկ պարզ ինտերվալի համար կամ Cron արտահայտություն այն ամենի համար, ինչ կապված է օրացույցի հետ (ստանդարտ 5-դաշտանի շարահյուսություն, օրինակ՝ 0 9 * * 1 — ամեն երկուշաբթի ժամը 09:00-ին)։
• Ժամային գոտի — cron արտահայտությունն առանց դրա իմաստ չունի. սա այն գոտին է, որով կարդացվում է արտահայտությունը, ոչ թե քո զննարկչի գոտին։
• Հիշել նախորդ գործարկումները — լռելյայն անջատված է, և լավ է այդպես թողնել, եթե առաջադրանքին դա իրոք պետք չէ։ Միացված՝ այս ժամանակացույցի բոլոր գործարկումները մեկ երկխոսության մեջ են, և ամենօրյա ամփոփումը կարող է իմանալ, թե ինչի մասին արդեն հաշվետվել է, փոխանակ ամեն առավոտ սկսի զրոյից։ Գինը՝ երկխոսությունն աճում է, և դրա հետ՝ յուրաքանչյուր գործարկման արժեքը։ Կարգավորումը պատկանում է ժամանակացույցին, ոչ թե գործակալին. մեկ գործակալի երկու ժամանակացույց հիշում են առանձին։
• Միացված է անջատիչը ժամանակացույցի քարտի վրա է, ոչ թե այս պատուհանում։ Անջատված ժամանակացույցը պահպանվում է, պարզապես դադարում է գործարկումներ ստեղծել։

Մոդելների մատակարարներ

Օգտագործել սեփական API բանալին — կողային մենյուում AI կարգավորումներ → Մոդելներ ներդիր → Կապակցել Anthropic-ի, OpenAI-ի, Google-ի կամ OpenRouter-ի մոտ → տեղադրիր բանալին → Կապակցել։ Պատուհանում կա հղում այն էջին, որտեղ մատակարարը տալիս է բանալի, և ակնարկ, թե ինչ տեսք ունի այդ բանալին։ Հետո բացիր գործակալը և ընտրիր այդ մատակարարի մոդելը. միայն բանալին ոչինչ չի փոխում — գործակալն աշխատում է այն մոդելով, որը նշված է իր էջում։ Դրանից հետո այն ամենը, ինչ գործակալներն աշխատեցնում են այդ մատակարարի վրա, վճարվում է քո հաշվից, ոչ թե անցնում հարթակի ընդհանուր դարպասով։ OpenRouter-ը միակ բացառությունն է. հարթակն այնտեղ արդեն հասնում է ընդհանուր բանալիով բոլորի փոխարեն, ուստի սեփականը կապակցելը փոխում է միայն այն, թե ում հաշվի վրա է ընկնում — առանց կապակցելու ոչինչ չի դադարի պատասխանել։

Ավելացնել սեփական մոդել — մատակարարը կապակցելուց հետո, + Ավելացնել մոդել նրա քարտի վրա → ընտրիր մոդելի ճշգրիտ id-ն → Ավելացնել։ Սա քո տողն է. այն հայտնվում է միայն այս տիրույթի ցանկացած գործակալի մոդելի ընտրության մեջ, վճարվում է քո բանալիով, և փոխել կամ հեռացնել այն կարող ես միայն դու — տես Ձեր մոդելները ներքևում, էջի վրա։ Հարթակի ընդհանուր կատալոգը (ադմինիստրատորի ցանկը Հարթակի կառավարումում) դրանից չի ազդում։

Դադարեցնել սեփական բանալու օգտագործումը — Անջատել։ Այդ մատակարարի մոդելին կապված գործակալները կդադարեն աշխատել մինչև կրկին կապակցելը — լուռ տեղափոխում այլ մոդել տեղի չի ունենում։ Այդ բանալու վրա ավելացված ցանկացած սեփական մոդել կհեռանա նրա հետ միասին։

MCP կապակցումներ

Կապակցել պատրաստի կապակցում — կողային մենյուում AI կարգավորումներ → Գործիքներ ներդիր → Նախապես սահմանված կապակցումներ → Կապակցել անհրաժեշտի մոտ (այսօր դա Google Workspace-ն է)։ Քեզ կուղարկեն հենց այդ ծառայության թույլտվության էջ և հետ. բանալի մուտքագրել պետք չէ։

Կապակցել սեփական MCP սերվերը — + (հեռախոսին՝ ⋮ մենյու → Ավելացնել կապակցում)։ Տես դաշտերի ուղեցույցը։

Անջատել կապակցումն առանց ջնջելու — քարտի ⋮ մենյու → Անջատել։ Քարտը մնում է, բայց խամրում, իսկ դրա գործիքները անհետանում են բոլոր գործակալների մոտ մինչև Միացնել։

Թույլ տալ գործակալին օգտվել կապակցումից — այս էջում դա չի արվում։ Գնա Գործակալներ, բացիր գործակալը և նշիր կապակցումը նրա Գործիքներ ներդիրում։

Ավելացնել/խմբագրել MCP կապակցում — դաշտերի ուղեցույց

• Անվանում — քոնն է, երևում է քարտի վրա։
• Սերվերի URL — MCP սերվերի հասցեն։
• Նույնականացում — Առանց նույնականացման կամ Նույնականացում վերնագրով՝ Վերնագրի անուն-ով և Վերնագրի արժեք-ով։ Արժեքը պահվում է գաղտնագրված և այլևս չի ցուցադրվում. խմբագրելիս դատարկ դաշտը նշանակում է «թողնել ինչպես կա»։
• Միացված — նույնն է, ինչ վերևի Անջատել գործողությունը։

Ծախս

Տեսնել, ինչ արժեցավ AI-ը — կողային մենյուում Ծախս։ Ընտրիր ժամանակահատվածը և խմբավորումը՝ ըստ մոդելի, գործակալի կամ օրվա։

Կարդալ վերապահումը գումարի տակ — առանց սահմանված գնի մոդելը տալիս է թոքեններ, բայց ոչ արժեք, և տողում գրված է գինը սահմանված չէ, ոչ թե $0.00։ Այդ դեպքում գումարին ավելանում է նշում. սա ստորին սահմանն է, ոչ թե ամբողջ հաշիվը։ Գները սահմանվում են յուրաքանչյուր մոդելի համար հարթակի կատալոգում։

Իրավունքների մոդելը

Իրավունք	Ինչ է բացում
ai:chat:use	Օգնական և մեկանգամյա գործարկումներ Գործարկումներում
ai:agents:manage	Գործակալներ և Մոդելների մատակարարներ, ինչպես նաև Ժամանակացույցեր ներդիրը
ai:mcp:manage	MCP կապակցումներ
org:billing:read	Ծախս և բացված գործարկման ներսում արժեքի տողը

AI կարգավորումներ-ը մեկ մենյուի կետ է երկու իրավունքի վրա. այն երևում է կա՛մ ai:agents:manage, կա՛մ ai:mcp:manage ունենալիս, բացվում է այն ներդիրի վրա, որը տվյալ իրավունքը ծածկում է, և ցույց է տալիս միայն իրականում առկա ներդիրները։ Ով ունի միայն ai:mcp:manage, տեսնում է Գործիքներ և չի տեսնում Մոդելներ ներդիրը — երկու կետը միավորելը երկու իրավունքը չմիավորեց։

Կանխադրված դերերում OWNER-ը և ADMIN-ը ունեն չորսն էլ, MEMBER-ը՝ միայն ai:chat:use։ Այսինքն՝ անդամը կարող է զրուցել չաթում և գործարկել մեկ գործարկում արդեն գոյություն ունեցող ժամանակացույցով գործակալի վրա, բայց չի կարող ստեղծել ոչ մի տեսակի գործակալ, կապակցել գործիքներ, տիրույթը ներգրավել պարբերական ծախսի մեջ և տեսնել, թե այդ ամենն ինչ արժեցավ։ Այս հավաքածուի ներսում մեկ միտումնավոր անհամաչափություն կա. արդեն գոյություն ունեցող ժամանակացույցով գործակալի վրա մեկ գործարկում սկսելը ai:chat:use է, ինչպես չաթը, իսկ այդպիսի գործակալ ստեղծելը կամ նրան ժամանակացույց ավելացնելը (անժամկետ ծախսելու պարտավորություն) արդեն ai:agents:manage է։

Այս չորսը ամբողջ կատալոգում միակ իրավունքներն են, որոնք core-api-ի ոչ մի ռութ չի ստուգում։ apps/intelligence-ը դրանք ստանում է GET /organizations/:id/access-ով և կիրառում ինքը, ուստի core-api-ի պահապանների համար դրանք անտեսանելի են։ Տես docs/ai/ADR-001-ai-platform-architecture.md, Որոշում 3, և docs/iam/PERMISSIONS_CATALOG.md։

Օգնական (/org/[slug]/assistant)

Չաթի էջը՝ ձախում չաթերի ցանկը (md-ից ցածր՝ դուրս սահող վահանակ), կենտրոնում նամակագրությունը, ներքևում մուտքագրման դաշտը, վերևի աջում՝ ընթացիկ գործակալը ցանկում։ Վերնագիրը միշտ կարդացվում է որպես Հարթակի օգնական՝ ինչ գործակալ էլ ընտրված լինի. թե ով է իրականում պատասխանում, ասում է կողքի ցանկը։ (Մինչև 2026-09-06-ը ամբողջ էջը կոշտ գրված էր անգլերեն. այժմ ամբողջովին թարգմանված է՝ վերնագիրը, դատարկ վիճակի հուշումները, չաթերի ցանկը և հոսքի սխալները ներառյալ։)

Հաղորդագրությունների պատմությունը ձեռքով չի պահվում. թրեդների և հաղորդագրությունների համար պատասխանատու է Mastra-ի սեփական Memory-ն (Postgres-ի վրա, առանձին postgres-intelligence բազայում)։ Սեփական ThreadMeta գրառումը պահում է միայն այն, ինչի նկատմամբ Memory-ն անտարբեր է. որ տիրույթին և օգտատիրոջն է պատկանում չաթը, նրա վերնագիրը և որ գործակալն է հիմա նշանակված։ Վերջին դաշտն էլ հենց թրեդի կեսին գործակալ փոխելը դարձնում է աննկատ գործողություն — նույն թրեդի իդենտիֆիկատորը պարզապես փոխանցվում է այլ գործակալի։

Կցված լուսանկարը սկզբում բեռնվում է core-api (POST /organizations/:id/chat-attachments՝ հարթակի սովորական ֆայլային պահոցը), իսկ հաղորդագրության մեջ ընկնում է ըստ id-ի հղումով — նկարն ինքը չաթի հարցումով չի անցնում։

Նախքան հարթակի մասին հարցին պատասխանելը, օգնականը որոնում է վիքիում (search-help/read-help-section, երկու MCP սերվերում էլ) և հղում է տալիս օգտագործած էջին, ոչ թե պատասխանում մոդելի ընդհանուր պատկերացումներից՝ սոֆթվերի մասին, որը չի տեսել։

Բացվում է ai:chat:use իրավունքով։

Գործակալներ (/org/[slug]/agents)

Գործակալը կարգավորելի AI-կատարող է, ոչ թե բնավորությամբ բոտ. կարգավորումների հավաքածու, որ մեկը ընտրել է, իսկ հարթակը գործարկում է։

Յուրաքանչյուր գործակալ երկու տեսակից մեկն է, ընտրված մեկ անգամ՝ ստեղծման պահին, և այլևս երբեք չփոխվող (Agent.kind, 24.09.2026) — գործնական մասը տես Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով-ում։ Սովորական գործակալը միայն պատասխանում է չաթում։ Ժամանակացույցով գործակալը միայն աշխատում է առանց հսկողության — ձեռքով, ըստ ժամանակացույցի, կամ երկուսն էլ — և ընդհանրապես երբեք չի առաջարկվում չաթում։ Այս երկու խմբերը չեն հատվում, և ոչինչ մեկը մյուսի չի վերածում. սա իրական, պահվող սյունակ է, ոչ թե բխեցված վիճակ, և հենց դրա վրա է հենվում այս բաժնի յուրաքանչյուր տեսակից կախված մյուս կանոնը՝ «Գործարկումներ» ներդիրը, «Ավտոմատացում» բլոկը, չաթի բացվող ցանկը, «Խոսել» կոճակը։

Ցանկն ունի երկու ներդիր՝ Ձեր գործակալները և Պատրաստի գործակալներ (երեք ներկառուցված, լրացվում են ստեղծման ձևի մեջ, տես Ինչպես անել...)։ Յուրաքանչյուր գործակալի համար մեկ քարտ, և ամեն քարտի վրա նույն բանը նույն հերթականությամբ, որպեսզի կողք կողքի դրված երկուսը համեմատելի լինեն՝ մոդելը, որի վրա աշխատում է, և — ժամանակացույցով գործակալի դեպքում — ժամացույցի նշան ու ինչով է ավարտվել վերջին գործարկումը։ Թե որ MCP կապակցումներից է օգտվում յուրաքանչյուր գործակալ՝ միտումնավոր բացակայում է քարտից. դա կարդացվում է միայն մեկ գործակալի համար միանգամից, և քարտի դիմաց մեկ հարցում՝ մեկ տողի համար, արժեքը չունի։

Գործակալը վեց բան է, որ կարևոր է մոդելի համար՝ հրահանգներ, մոդել, նրա գեներացիայի պարամետրերը, նշված MCP կապակցումներ, ամրակցված հղումային նկարներ և — միայն ժամանակացույցով գործակալի դեպքում — task prompt, առնվազն մեկ ժամանակացույց և ոչ պարտադիր կառուցվածքային արդյունքի ձև, — և երկուսը, որ կարևոր են միայն մարդկանց՝ անվանումն ու նկարագրությունը։ Նկարագրությունը միտումնավոր երբեք չի ուղարկվում մոդելին։

Բացվում է ai:agents:manage իրավունքով։ Ջնջել-ը գործակալին հանում է ցանկից, իսկ սովորական գործակալի համար՝ նաև յուրաքանչյուր չաթի ցանկից. ինտերֆեյսում սա հետարկել հնարավոր չէ (գրառումն ինքը ջնջվում է փափուկ եղանակով, ուստի նրան հղվող անցյալ գործարկումները մնում են ընթեռնելի)։ Բաց չաթը, որն օգտագործում էր ջնջված գործակալին, պահում է պատմությունը — շարունակելու համար ցանկից ընտրիր այլ գործակալ։

Ինչին է հասնում գործակալը

Ցանկացած գործակալ կարող է նայել հենց հարթակին — ով ես դու, որ տիրույթներում ես, ովքեր կան այնտեղ, ինչ դերեր ու բաժանորդագրություններ կան, — և կարող է որոնել այս վիքիում, թե ինչպես է հարթակն իրականում աշխատում, հղումով այն էջին, որը օգտագործել է։ Ոչինչ կարգավորել պետք չէ, MCP կապակցում պետք չէ. այդ գործիքները միշտ կան։

Եթե դու P4P թիմում ես, գործակալը կարող է նաև աշխատել թիմի սեփական բաների հետ — բաժիններ, նախագծեր, առաջադրանքներ և դրանց կարգավիճակները, ակտիվության հոսքը, HR-ֆոնդը — և առանձին կարդալ քո օրացույցը։ Թե դրանցից որն է նրան հասնելու, որոշում է քո հասանելիությունը, ոչ թե գործակալը. գործիքը գործակալին տեսանելի է միայն այն դեպքում, երբ դու ինքդ կարող էիր օգտվել դրանից, իսկ առաջադրանք ստեղծելը կամ փոխելը պահանջում է նույն իրավունքը, ինչ քեզնից։ Այն մարդու մոտ, ով չի կարող բացել թիմի տախտակը, գործակալն էլ չի կարող — և սխալ չի տալիս, գործիքները պարզապես չկան։

Այդ գործիքներից երկուսը կան այն գործակալների համար, որոնք աշխատում են տախտակի հետ, այլ ոչ թե պատասխանում են դրա մասին հարցերին։ Առաջինը տախտակը տալիս է ամփոփումով — ըստ նախագծի՝ ինչ է ստեղծվել կամ ինչին են դիպչել վերջերս, ինչն է ուշացել, ինչը ոչ ոք չի վերցրել, ինչը մեկ շաբաթ չի շարժվել — փոխանակ բոլոր առաջադրանքները ամբողջությամբ քաշելու. հենց դա է գիշերային ամփոփումն այնքան էժան դարձնում, որ այն կարելի է գործարկել ամեն գիշեր։ Երկրորդը գրում է նախագծի քննարկման մեջ, այնպես որ գործակալի գրածը հայտնվում է այնտեղ, որտեղ արդեն գտնվում են այն մարդիկ, ում դա վերաբերում է՝ սովորական ծանուցումով, և ոչ թե գործարկումների մատյանում, ուր ոչ ոք չի նայում։

Նույն կանոնը գործում է, երբ ոչ ոք չի նայում։ Պլանավորված գործարկումը աշխատում է նրա հասանելիությամբ, ով ստեղծել է ժամանակացույցը, հասնում է ճիշտ նույնին, ինչ նա, և դադարում է աշխատել, եթե նա կորցնում է այդ հասանելիությունը։ Յուրաքանչյուր այդպիսի կանչ գրանցվում է, այնպես որ «ի՞նչ արեց գործակալը իմ անունից» հարցը պատասխան ունի։

Գործակալին վերադարձվում է ավելի քիչ, քան դու տեսնում ես էկրանին. անուններ և դերեր, ոչ թե թիմի էլ. հասցեները, քո հաշիվը, ոչ թե քո հեռախոսն ու հասցեն։ Այն ամենը, ինչ օգնականն ասել է մոդելին, մնում է այդ խոսակցության մեջ, և հետ վերցնել հնարավոր չէ — ուստի պատասխանը պարունակում է ճիշտ այնքան, որքան պետք էր հարցին։

Գործակալի առաջադրանքներ (/org/[slug]/agent-tasks)

Երկու ներդիր։ Գործարկումներ-ը գործարկված ամեն ինչի աղյուսակն է՝ գործակալ, կարգավիճակ (Սպասում է, Կատարվում է, Հաջողվեց, Ձախողվեց), գործարկման տեսակ (Ձեռքով կամ Ըստ ժամանակացույցի), ստեղծման և ավարտի ժամանակ։ Յուրաքանչյուր տող բացվում է տրված հրահանգի, քայլերի, արդյունքի և — org:billing:read ունեցողների համար — ծախսած թոքենների ու արժեքի մեջ։ Ժամանակացույցեր-ը պարբերական մասն է, և այդ ներդիրը հայտնվում է միայն ai:agents:manage-ի դեպքում։ Երկու ներդիրն էլ առաջարկում են միայն ժամանակացույցով գործակալներ — տես Սովորական գործակալ, թե՞ ժամանակացույցով. սովորական գործակալն այս էջում ընդհանրապես չի հայտնվի, ոչ մի ներդիրում։

Էջը գոյություն ունի, որովհետև ժամանակացույցով գործակալն աշխատում է միայն այն ժամանակ, երբ ոչ ոք չի նայում։ Գործարկումը շարունակվում է էջը փակելուց հետո, իսկ աղյուսակը այն գրառումն է, թե ինչ է կատարվել առանց քեզ։

Ցանկը թարմացվում է ինքն իրեն, և հաճախականությունը կախված է նրանից՝ արդյոք ինչ-որ բան կատարվում է. մի քանի վայրկյանը մեկ, քանի դեռ գործարկումն ընթացքի մեջ է, և զգալիորեն ավելի հազվադեպ, երբ աղյուսակը դատարկ է — բայց ոչ երբեք, որովհետև ժամանակացույցը կարող է գործարկում սկսել բաց էջի դեպքում, և այդ մասին իմանալու այլ տեղ չկա։ Եթե հարցումը նոր բան չի գտել, աղյուսակը մնում է ճիշտ այնպիսին, ինչպիսին էր, այնպես որ այն կարդալու ընթացքում ձեռքիդ տակ չի շարժվի։ Էջը բաց պահելն ընդհանրապես պարտադիր չէ. գործարկման ավարտի մասին ծանուցում է գալիս նրան, ում համար այն կատարվել է։

Ֆոնային գործարկումն աշխատում է այն մարդու հասանելիությամբ, ում համար կատարվում է՝ նրա, ով այն սկսել է, կամ, ժամանակացույցի դեպքում, նրա, ով ժամանակացույցը ստեղծել է։ Այն չի տեսնի ոչինչ, ինչ այդ մարդը չի տեսնում, իսկ եթե նա կորցնում է տիրույթի հասանելիությունը, գործարկումը կանգ է առնում, այլ ոչ թե շարունակում է աշխատել նրա անունից։

Մոդելների մատակարարներ (/org/[slug]/ai-settings/models)

Չորս քարտ՝ Anthropic (Claude), OpenAI (ChatGPT), Google (Gemini), OpenRouter — յուրաքանչյուրը կա՛մ Կապակցված է, կա՛մ Կապակցված չէ։

Կանխադրված հարթակը բոլոր մոդելներին հասնում է մեկ դարպասով (OpenRouter) իր բանալիով, և այս էջում տիրույթին ընդհանրապես ոչինչ պետք չէ։ Սեփական բանալի կապակցելը փոխում է միայն այն, թե ինչպես են այս տիրույթի համար հասանելի նույն մոդելները՝ ուղղակիորեն և քո հաշվին։ Բանալին պահվում է գաղտնագրված և հետ չի ցուցադրվում — փոխարինելու համար անջատիր և կրկին կապակցիր։ OpenRouter-ը միակ քարտն է, որի հետևում կա հարթակային պահեստային բանալի. մյուս երեքը այդպիսին չունեն — Claude-ի վրա գործակալը առանց կապակցված Anthropic բանալու պարզապես չի կարող աշխատել, քանի որ ամբողջ տեղակայման Claude բանալի գոյություն չունի։

Այդ դարպասի բանալին պատկանում է տեղակայմանը, ոչ թե տիրույթին — նշվում է մեկ անգամ ամբողջ դեպլոյի համար, Հարթակի կառավարում → AI մոդելներ բաժնում։ Առանց նշված բանալու տեղակայումը ոչ մի տեղ չի պատասխանում — մատակարարը վերադարձնում է դատարկ պատասխան, ոչ թե սխալ, և օգնականը պարզապես լռում է։ Այդ դեպքում էջն ուղղակի ասում է դա, իսկ սեփական բանալի կապակցելը միջոց է՝ ուրիշի օգնության կարիք չունենալու։

Բանալի կապակցելն ինքնին ոչինչ չի փոխում։ Ամեն գործակալ աշխատում է այն մոդելով, որն ընտրված է իր սեփական էջում. նոր բանալին միայն այդ մատակարարի մոդելները դարձնում է ընտրելի այնտեղ։ Այս էջի վերևի «Ձեր գործակալների մոդելները» քարտը ցույց է տալիս, թե ամեն գործակալ որ մոդելի վրա է, որ մատակարարի մոտ է այն աշխատում և ում բանալիով է վճարվում՝ հարթակի, թե քո, — գումարած ժամացույցի նշան ժամանակացույցով գործակալի անվան կողքին (նա երբեք չի հայտնվի չաթում, ուստի հենց դա արժե հուշում)։

Մատակարարը կապակցելուց հետո կարելի է ավելացնել նաև սեփական մոդել (24.09.2026) — + Ավելացնել մոդել կոճակը այդ մատակարարի քարտի վրա, ցանկը՝ ներքևում, Ձեր մոդելները բլոկում։ Այս տողը պատկանում է միայն քեզ. այն հայտնվում է միայն այս տիրույթի ցանկացած գործակալի մոդելի ընտրության մեջ, վճարվում է քո բանալիով ըստ կառուցվածքի (հարթակն ընդհանրապես բանալի չունի, որով կարողանար աշխատել), և փոխել կամ ջնջել այն կարող է միայն այս տիրույթը։ Հարթակի ընդհանուր կատալոգը — ադմինիստրատորի կողմից Հարթակի կառավարումում կազմված ցանկը — դրանից չի ազդում և մնում է հասանելի կողքին։ Բանալին անջատելը հանում է նաև դրա վրա կառուցված ցանկացած սեփական մոդել։

Բացվում է ai:agents:manage իրավունքով։

MCP կապակցումներ (/org/[slug]/mcp)

MCP-ն (Model Context Protocol) այն է, ինչով գործակալը ստանում է գործիքներ՝ կարդալ փոստը, վերցնել փաստաթուղթ, ուղարկել հաղորդագրություն, — միայն տեքստ արտադրելու փոխարեն։ Էջն ունի երկու կես.

• Նախապես սահմանված կապակցումներ — պահվում են հարթակի կողմից և թույլտվությունն անցնում է OAuth-ով, ուստի ոչ URL, ոչ գաղտնիք մուտքագրել պետք չէ։ Այսօր դա Google Workspace-ն է (Gmail և Drive)։
• Սեփական կապակցումներ — քեզ հասանելի ցանկացած MCP սերվեր՝ անվանում, URL և կա՛մ նույնականացման բացակայություն, կա՛մ մեկ վերնագիր, որի արժեքը պահվում է գաղտնագրված։

Սերվերն այստեղ կապակցելը ոչ մի գործակալի հասանելիություն չի տալիս։ Սա էջի միակ կանոնն է, որ արժե հիշել. հասանելիությունը տրվում է առանձին յուրաքանչյուր գործակալի՝ Գործակալներ էջում, նրա սեփական MCP կապակցումներ ցանկում նշում դնելով։ Կանխադրված արգելք — և միտումնավոր. հակառակ դեպքում կազմակերպության մակարդակի կապակցումը ավելացնելու պահին լուռ կլայնացներ արդեն գոյություն ունեցող բոլոր գործակալների հնարավորությունները։

Բացվում է ai:mcp:manage իրավունքով։ Անջատել-ը կապակցման գործիքները միանգամից հանում է բոլոր գործակալներից՝ պահելով կարգավորումները. Ջնջել-ը ինտերֆեյսի տեսանկյունից հեռացնում է այն վերջնականապես (գրառումը ջնջվում է փափուկ եղանակով, իսկ գործակալները, որոնց մոտ այն նշված էր, պարզապես դադարում են տեսնել նրա գործիքները)։

Հակառակ ուղղությունը — արտաքին AI հաճախորդներ, ինչպիսիք են ChatGPT-ն կամ Claude Desktop-ը, որոնք մտնում են ներս P4P — այս էջը չէ։ Այն ապրում է քո հաշվում՝ Միացված հավելվածներ բաժնում։

Այս մոդուլի թեստավորումը

Բաժնի յուրաքանչյուր էջ ունի իր յունիթ-թեստը (pages/org/[slug]/{assistant,ai/index, agents/index,agents/[id],agent-tasks/index,ai-settings/{models,mcp,usage}}.test.ts)։

scripts/e2e/ai-studio/ (overview.mjs, agents.mjs, settings.mjs, runs.mjs, platform-models.mjs, blocked-schedules.mjs, chat-model-fix.mjs) մշտական, կրկին գործարկվող e2e հավաքածու է, որը ստուգում է բաժնի յուրաքանչյուր կառավարման տարր իրական dev սերվերի վրա, իր առանձին, միանգամյա տիրույթում (ai-studio-e2e)։ scripts/e2e/agent-runs/-ը ստուգում է ֆոնային գործարկման ինքնությունը և ժամանակացույցի ավարտի ծանուցումը իրական մոդելի կանչով. scripts/e2e/assistant/guide.mjs-ը իրական չաթին տալիս է իրական հարցեր և գնահատում ոչ միայն պատասխանի տեքստը, այլև այն, թե ինչ գործիքներ է իրականում կանչել, այդ թվում՝ արդյոք վիքիից է մեջբերում։ scripts/e2e/mcp/-ը ծածկում է երկու MCP սերվերները (ներքին և արտաքին) իրական HTTP-ով։ Սրանցից ոչ մեկը գոյություն չուներ մինչև 12.08.2026-ը։

Իրական OPENROUTER_API_KEY-ը տեղական աշխատում է, բայց երկու միջավայրային նրբություն առաջին անգամ ամբողջ վրիպազերծման նստաշրջան է արժենում. OpenRouter-ը որոշ ցանցերից ուղղակիորեն հասանելի չէ (պրոքսի պլյուս NODE_USE_ENV_PROXY=1 Node ≥ 24-ի վրա դա շտկում է — տես apps/intelligence/CLAUDE.md), և հարթակի կանխադրված անվճար մոդելը սահմանափակված է ժամում ընդհանուր փուլում, այնպես որ այնտեղ 429-ը կոտրված բանալի չի նշանակում։

Գտնվել և ուղղվել է հենց այս բաժինը գրելիս (25.09.2026)։ Երկու իրական բաց, ոչ թե թեստերի քմահաճույք.

• Ցանկացած խմբագրում Հարթակի կառավարում → AI մոդելներ էջում պահելիս ստացվում էր 503 — «Չհաջողվեց գրանցել այս փոփոխությունը աուդիտի մատյանում, ուստի այն չկիրառվեց»։ Որոշում 20-ը supportsTemperature/supportsTopP/supportsMaxOutputTokens-ը ավելացրեց այն ցանկին, ինչ կարելի է փոխել խմբագրումով, բայց core-api-ի սեփական ցանկը, թե ինչ դաշտեր կարելի է գրանցել աուդիտի մատյանում (AI_MODEL_FIELDS), երեք նոր դաշտերի մասին այդպես էլ չիմացավ — ուստի հենց այն ձևը, որը դրանք ուղարկում է, ամեն պահպանման ժամանակ սայթաքում էր իր իսկ պաշտպանության վրա։ Ուղղվել է այդ դաշտերն ավելացնելով ցանկին (apps/core-api/.../record-ai-model-change.dto.ts); հաստատված է կենդանի և ամրագրված է platform-models.mjs թեստով։
• runs.mjs-ը և blocked-schedules.mjs-ը հայտնվել են Agent.kind-ից առաջ և կառուցում էին իրենց թեստային ֆիքսթուրները հին ձևով՝ սովորական գործակալ կամ ձեռքով դրված allowAutomatedInvocation, մինչդեռ այդպիսի գործակալն այլևս ընդհանրապես չի կարող ժամանակացույց կրել։ Վերաշարադրվել են իրական ժամանակացույցով-գործակալ ֆիքսթուրայի վրա (ensureScheduledAgent, _shared.mjs-ում) և Որոշում 21-ի իրական վարքագծի վրա. արգելափակված ժամանակացույցով գործակալն այնուամենայնիվ ստեղծվում է, պարզապես դադարի վիճակում — մերժումը մնում է միայն նրա վրայի երկրորդ ժամանակացույցի համար։